En küçük iki zıt unsurun bir arada bulunması bir birim oluşturmaktadır. Bu birleşik halde bulunan duruma aynı zamanda birim düalite de denilmektedir. Düalitenin ayrıca daha derin manaları da bulunmaktadır. Bu, en küçük iki zıt unsur nedir ve nasıl bir araya gelip de bir birim oluşturduğunu verilen bilgilere göre kısaca izah etmeye çalışalım.
Kaynağından çıkan bir tesir, aslında bu tesir, kainatlar üstünde yayılan ve tesirlere dönüşmemiş bir halde bulunan ilahi bir kudrettir, bu kudret, kaynağından çıktıktan sonra hem ruhlara hem de kainat idare mekanizmasına, yani ünite adı verilen kainatın en yüksek varlıklar topluluğuna da gelmektedir.
Bir insanın, insanlık safhası otomatizmalarından kurtulabilmesi, onların neler olduklarını, neye hizmet ettiklerini, ne amaç taşıdıklarını öğrenip vicdanında gerçekten tarttıktan sonra genişlemiş olan idrak ve irade hürriyetiyle göstereceği gayretlere bağlıdır. Fakat önce, insanların otomatizmalardan kurtulma ihtiyacının ortaya çıkmış, ve bu ihtiyacı karşılayacak olan bilgilerin de verilmiş olması gerekir, ki bu bilgiler de zaten insanlığa zamanında verilmiştir.
Otomatizma araçları nelerdir? Otomatizma araçları ihtiyaç duyulacak olayların meydana gelmesine sebep olacak her şeydir. Duygular, düşünceler, fikirler, arzular, istekler, ihtiyaçlar, vs, dünya hayatında her şey otomatizma aracı olarak kullanılabilir. Bunların neden ve nasıl bir otomatizma aracı olarak kullanıldığını basitçe ve kısaca izah etmeye çalışalım.
İnsanlık safhasına kadar olan bütün safhalarda var olan otomatizma, yani otomatik işleyiş, hidrojen alemindeki tekamül akışlarının doğal bir sonucu olarak ortaya çıkmaktadır. Hidrojen alemi, şu an içinde bulunduğumuz basit hidrojen atomlarından meydana getirilmiş çok büyük bir maddi alemdir. Bu alem, tüm insanlık safhalarıyla birlikte daha geri seviyelerin tüm safhalarını da kendi içinde barındırmaktadır.
Yani dünyadaki insanlık safhası ve öncekiler sadece dünyada bulunmamaktadır. Hidrojen alemine sayısız galaksiler ve nebülözler de dahildir. Bu safhalar, dünya maddesi gibi gelişmiş uzak yerlerdeki gezegenlerde de bulunmaktadır. Fakat, oradaki tekamül araçlarının veya insan şekillerinin tıpatıp dünyadakilere benzemesi beklenemez. Çünkü bunlar, bir gezegen maddesinin özelliklerine göre doğal olarak değişiklik göstermek zorundadırlar.
Her insanın çok iyi tanıdığı arkadaşı, akrabası, veya dostlarından birisi, uzak veya yakın bir zaman içinde dünyadan ayrılmış olabilir. Dünya hayatında olan biten hiç bir şey ne kaybolmakta nede boşa gitmektedir. İyi veya kötü yaşanmış olan her şey dünyada kalanlar için de dünyadan ayrılanlar için de mazide kalan tek kazançları olmaktadır.
Geçmişte kalan bu kazançlar, dünyada kalanların hatıralarında zaman zaman canlanırken, dünyadan ayrılmış olan bedensiz dostları da bu hatıraların binlerce kat derinlerine gömülmüş olarak bu hatıraları tekrar yaşamaya devam etmektedirler. Çünkü, dünyadan ayrılan her insanın dünyada iken yaşadıklarını binlerce kat ayrıntılar içinde tekrar yaşaması asla değişmeyen büyük bir prensip olmaktadır.
Vicdan, düalite prensibine göre çalışan ve bir birim düaliteye sahip olan bir mekanizma olarak ifade edilmiştir. İdraki geliştiren bu vicdanın ne olduğunu ve varlığın bu vicdana nasıl hakim olduğunu çok farklı açılardan ifade etmeye çalışalım. İnsanlarda bulunan vicdan, daha basit ve farklı şekillerde bitki ve hayvanlarda da bulunmaktadır.
Bu vicdan, idrakten ayrılıp toplanabilen, paketlenebilen, bir başkasına gönderilebilen, yada bitkilerdeki vicdanların idraklerden tutup sökülerek hayvan idraklerine takılabilen, veya insanlardaki vicdanların idraklerden tutup sökülerek hayvan idraklerine takılabilen, veya ortalarda dolaşıp gezebilen, alınıp satılabilen, yada diğerleriyle yer değiştirebilen özellikte bir unsur değildir. İdraklerin gelişebilmesi için var olması şart olan bu vicdan, idraklere yapışık bir nesne de değildir, hatta bir kabiliyet de değildir ancak onu kullanmak bir kabiliyet olmaktadır.
Bu gün, bütün insanlarda çeşitli derecelerde gelişmiş olan sorumluluk duygularının dünyada ilk defa nasıl ortaya çıktığını kısaca ve basitçe izah etmeye çalışalım. Fakat, bu sorumluluk duygularıyla birlikte gelişmiş olan vicdanlar, idrakler, sevgiler, merhamet duyguları gibi, diğer bütün bu unsurlar gerçekte ilk defa ortaya çıkmayıp, dünyanın sürekli açılan ve kapanan büyük devreleriyle birlikte tekrar yeşermektedirler.
Yani, dünyanın bütün mevcut kıtaları da dahil, insanların fiziki bedenleri, medeniyetleri, maddi manevi bütün kabiliyetleri, alışkanlıkları, kısaca her şeyi, sınırları belirlenmiş bir zaman içinde sona erdirilmekte ve yerini bu unsurlara ihtiyaç duyan yeni varlıklara terk etmektedirler.